"Magazin konusunda Hıncal Uluç mu daha cahil, ben mi?" diye soran Cumhuriyet yazarı Emre Kongar,  kişisel web sitesinde neden  "Ama Hıncal bu: Hiçbir öykünün veya iddianın (bu iddia cehalet iddiası bile olsa) altında kalmaz!" diye  yazdı?

İşte Kongar'ın Hıncal Uluç ile cehaletlerini yarıştırdığı o yazıdan çarpıcı bir bölüm:

"Geçen cumartesilerden bir öğleden sonra... Hızla Ortaköy'e, çocuklarla buluşmaya gidiyorum... Birden arkamdan bir ses: "Hoca nereye koşuyorsun?" Dönüp baktım, Hıncal Uluç.

Arkadaşlarıyla birlikte Ertekin'in kahvesinin önündeki masalardan birinde oturmuş, etrafı seyrediyor. Uzun zaman görüşmemişiz, özlemişim; acelem olmasına karşın, bir-iki dakika için masaya iliştim. Masada Ünal var, tanıyorum. Bir de güzel, ufak tefek bir genç kız daha var ama onu tanımıyorum; tabii kim olduğunu sordum. Hıncal "Yahu nasıl tanımazsın, ünlü pop şarkıcısı Betül Demir" dedi.

Tabii, kendi alanında ünlü olduğunu anladığım genç sanatçıyı tanımadığım için çok utandım ve kendimi bağışlatmak için "Kusura bakmayın ben televizyon dizilerini ve magazin medyasını pek izlemiyorum onun için bir çok ünlü kişiyi tanımıyorum ve bu yüzden de sıkıntılı durumlar yaşıyorum" dedim.

Sonra da bu konudaki cehaletimin yol açtığı beni utandıran başka bir olayı anlatarak kendimi savunmaya devam ettim:

Bir konferans için gittiğim Kıbrıs'ta lüks bir otelde, lobide yürürken beni tanıyan resepsiyondaki çocuklar laf attılar ve sohbete daldık. Biraz sonra efendiden bir delikanlı yanıma yaklaşıp "Hocam müsaade ederseniz çekim yapıyoruz" dedi. Ben önce, bir dizi çekimi yapılıyor ve beni de kameraya almak istiyorlar sanıp, "Yok, aman, bu öyle olmaz" diye itiraz ederken, anladım ki, beni çekmek değil, tam tersine orada durarak çekimi engellediğim için kameranın önünden çekilmemi istiyorlar. Tabii derhal özür dileyerek çekildim ve beni uyaran genç arkadaşın daveti üzerine kamera arkasına geçtim. Derken birdenbire son derece güzel, uzun boylu genç bir kız bana doğru geldi ve "Hoş geldiniz hocam, nasılsınız?" diyerek hatırımı sordu. Ben de, tabii olanca nezaketimle kendisini tanımadığımı belli etmeden saygılarımı sundum, başarılar diledim ve karşılıklı bir iki nezaket sözcüğünden sonra genç kız kameranın önüne geçti. Derhal yanımdaki genç arkadaşa döndüm ve bu güzel genç kızın kim olduğunu sordum. Dizinin yönetmeni olduğunu sonradan anladığım genç arkadaş "Cansu Dere" dedi. Ben saf saf, "Cansu Dere kim?" diye sorularıma devam ettim.

Bundan sonrası magazin ve dizi kültürü açısından tam bir utanç vesikası benim için; kısaca özetleyeyim:

Çekimi yapılan dizi Ezel, beni kamera arkasına davet eden kişi, dizinin değerli genç yönetmeni Uluç Bayraktar'mış. Fevkalade ilginç bir yaşam öyküsü ve kişiliği olan Uluç Bayraktar ile sinema yönetmenliği, dizi yönetmenliği, kendi yaşam öyküsü üzerine son derece ilgi çekici bir sohbetten sonra utanarak oradan ayrıldım. Tabii derhal bütün isimleri "googleladım" ve gerekli bütün bilgileri öğrendim.

Bu arada Cansu Dere'nin, güzelliğine, zarafetine ve yeteneğine ilaveten alçakgönüllü ve kültürlü bir kişiliğe sahip olduğunu da yaşayarak öğrenmiş oldum. İşte Hıncal ve arkadaşlarına bu cehalet öykümü anlatarak Betül Demir'e kendimi affettirmeye çalıştım.

Ama Hıncal bu: Hiçbir öykünün veya iddianın (bu iddia cehalet iddiası bile olsa) altında kalmaz! (Tabii bu cümle şaka; anlattığım olaya biraz heyecan katmak için Hıncal'ı harcıyorum!) Derhal "Seninki de bir şey mi?" diyerek kendi cehalet öyküsünü anlattı:

Ünal ve Başak Sayan ile Lars von Trier'in Antichrist (Deccal) filmini izlemeye gidiyorlar. (Hıncal, bu öyküyü anlatırken, filmi "Çok sert" diye niteledi.) Salonda sadece bu üç kişi ve bir de en arka sırada tek başına genç bir kız var filmi izleyen. Film bitip çıkarlarken, Hıncal biraz arkada kalıyor ve kızla karşılaşıyor; kızın terbiyelice gülümseyip selam vermesi üzerine "Sinemaya çok meraklısınız galiba" diyor. Genç kız, Lars von Trier'i çok ilgiyle izlediğini, hiçbir filmini kaçırmadığını söylüyor ve ayrılıyorlar. Hıncal arkadaşlarının yanına gidince, Başak Sayan, "Beren ne diyor?" diye soruyor! Meğer Hıncal'ın konuştuğu genç kız Beren Saat'miş ve Hıncal konuşmasına rağmen onu tanımamış! Bu öyküyü anlattıktan sonra, bana döndü ve "Seninki de laf mı, asıl cehalet işte böyle olur" dedi.

Şimdi sorular şunlar:

Cansu Dere mi daha ünlü Beren Saat mi?
Hangisini tanımamak daha büyük cehalet?
Beren Saat'in kim olduğunu bilmek ama konuştuğu halde onu tanımamak mı, yoksa Cansu Dere'nin kim olduğunu bile bilmemek mi daha büyük cehalet?

Ben artık Cansu Dere'yi tanıyorum ve en büyük hayranlarından biri oldum.Hıncal'ın Beren Saat için ne düşündüğünü ise bilmiyorum! Sevgili okurlarım, bu olaylara göre, Hıncal'la aramızdaki cehalet yarışını sizce kim kazanır acaba? Ben mi daha cahilim... Hıncal mı? Yoksa ikimiz de "adam olmazlar" kategorisinde miyiz?

Kongar'ın yazısının tamamını buradan okuyabilirsiniz.